واقعا که زندگی خیلی غیر قابل پیش بینی هست...

من دو سال و نیم پیش با مردی ازدواج کردم که از سه سال قبلش با هم رابطه داشتیم. یادمه سال ها قبل مطلبی گذاشتم از اینکه دوست دارم همسر آینده ام چه خصوصیاتی داشته باشه. همسرم 80% از اون خصوصیات رو نداره، اما بعد از 5 سال با هم بودن، هرروز بیشتر از قبل خدا رو به خاطر داشتنش شکر میکنم. عشقم بهش روزانه رشد میکنه. خیلی تفاوت داریم، اما یاد گرفتم که این تفاوت ها نیست که مشکل ایجاد میکنه. بلکه عدم درک و پذیرش تفاوت هاست که مشکل ساز میشه...

 

و حالا منتظر ورود اولین فرشته ی زندگیمون هستیم. دخترمون قراره نیمه فروردین به دنیا بیاد و ما سر از پا نمیشناسیم. همش منتظریم ببینیم شبیه کدوممون میشه. هرروز دعا میکنم دخترمون سالم به دنیا بیاد و زندگی مون رو شیرین تر بکنه.

این روزها خیلی حس خوبی دارم. خواستم یه جایی این حس خوب ثبت بشه...

 

خدایا، ممنونم برای همه چیز...