جسمم آمریکاست روحم ایران!

سلام

حال شما خوبه؟ منم خوبم شکر خدا

خوب عرضم به حضورتون که با اینکه من این ترم یک درس بیشتر ندارم اما از آنجا که یک عدد استاد عقده ای نصیبم شده بی نهایت در حال درس خوندن هستم. درس این ترمم برنامه نویسی با زبان جاوا هست که از اونجا که مربوط به رشته ام هست بسیار بهش علاقه دارم اما استاد دومینکینی این کلاس رو برام مثل یک کابوس کرده. استادیه که تو امتحان قبل وقتی تو کد اشتباهی به جای + علامت – رو گذاشته بودم بهم 70 داد!!! در حالی که بقیه چیزها کاملا درست بود... استاد دانشگاه مون نیست و تابستون قرضی اومده دانشگاه ما. من نمی دونم قحطی استاد اومده بود که این عتیقه رو آوردند انداختن گردن ما!! وقتی ازش سوال می پرسی اصلا نباید انتظار جواب داشته باشی! چون دو جواب بیشتر نمیشنوی: 1- تو برنامه نویس هستی من نباید بهت بگم، 2- چقدر بد کد زدی، من که نمی فهمم چی به چیه! یه خصلت دیگه ای هم داره و من رو یاد مامان های ایرانی می اندازه. یادتونه بچه بودیم مامانامون صبح ها که میومدن صدامون بزنن  می گفتن پاشو دیگه لنگ ظهره!!! و ما که بیدار می شدیم میدیدم نهایتش ساعت 9 صبحه؟! این استاده ام همین جوره. وقتی سر کلاس داریم کد می زنیم باید همون سر کلاس بفرستیمش واسه این مثلا استاد و تا یه زمان مشخصی وقت داریم و اگه تا اون موقع نفرستیم فولدر مربوطه بسته میشه و دیگه به هیچ وجه نمیشه فرستاد براش. سر امتحان قبلی اومد گفت تا 4:45 بیشتر وقت ندارین ها!! فولدر بسته میشه. منم سر 4:45 فرستادمش با اینکه هنوز یه خورده کار داشت. بعد یه نگاه به فولدر کردم دیدم زده تا 5:00 بازه! بهش گفتم استاد مگه نگفتید الان بسه میشه؟ من که هنوز 15 دقیقه وقت داشتم!! میشه اون قبلی رو نادیده بگیرید من روش کار کنم تمومش کنم؟ گفت نه وقت تموم شده! گفتم بقیه کلاس که هنوز دارن کار می کنند! گفت خوب اون ها هم تا 15 دقیقه دیگه باید بفرستن. مردک همچین می گفت 15 دقیقه انگار زمان کمی  در حد یک دقیقه است! خون جلو چشمام رو گرفته بود! اومدم از کلاس بیرون و بیرون از کلاس روش کار کردم و سر 10 دقیقه تونستم تمومش کنم. یعنی انقدر ناراحت و عصبانی بودم از دستش که خدا می دونه! خوب وقتی واسه یه علامت + و – 30 نمره کم می کنه فکر می کنید به اون کدم چه نمره ای داد؟؟؟ 50!!!!! یعنی به عمرم انقدر افتضاح نمره نگرفته بودم. الان باید تمام امتحانام رو 100 بگیرم تا بتونم A بگیرم تو این کلاس. که به توصیف هایی که خدمتتون عرض کردم یه چیز در حد محاله! فکر کنم اولین B در دوران تحصیلم تو آمریکا قرار این ترم تو ریز نمراتم ثبت بشه. چند روز پیش هم سر کلاس داشتم کد می زدم اول فولدر رو نگاه کردم دیدم تا 4:55 بازه. دیگه مثل منگل ها زود واسش نفرستادم. 4:50 اومد بالا سرم گفت تو که هنوز نفرستادی؟؟ می دونستی فولدر دیگه بسته شده و منم هیچ کاری نمی تونم برات بکنم و صفر بهت میدم؟ گفتم اینجا که نوشته تا 4:55 بازه! گفت همین دیگه، تا 5 دقیقه دیگه بسته میشه دیگه!!! زود بفرستش دیگه!!! یعنی فقط که نگاه بهش کردم و تو دلم هرچی فحش بود بهش دادم. مرتیکه روانی مشکل داره.

این روزها تقریبا هر روز میرم ورزشگاه. ورزشگاه دانشگاه خیلی بزرگ و مجهزه. واقعا لذت  می برم. بعدش هم چون فقط مال دانشجوهاست آدم عوضی به تورت نمی خوره. قبلا ها که میرفتم ورزشگاه های آزاد همه جور آدمی می دیدم و اصلا از محیط شون خوشم نمیومد. مثلا از این آدم ها بی کلاس که سر تا پاشون خالکوبی شده و فقط میان وزنه بزنن تا دستاشون ماهیچه ای بشه زیاد میومدند و هر وزنه که می زدن داد می زدند و معرکه می گرفتند. کلا از محیط شون خوشم نمیومد. اما ورزشگاه دانشگاه خیلی خوب و مرتب و چند برابر مجهز تره و واسه ما دانشجوها هم که مجانیه. حیفه که استفاده نکنم.

فردا تو آمریکا روز پدره. عموم رفته کالیفرنیا پیش دخترش. 

خوب فکر کنم بعد از مدت ها به اندازه کافی نوشتم. دوست دارم مثل سابق به دنیای مجازی برگردم. امیدوارم زودتر اون انرژی سابق رو به دست بیارم.